پروفایل برنامه ریزی و کنترل پروژه

نادر خرمی راد

تصمیم بر ساخت دوره الکترونیکی PMP به زبان فارسی

بالاخره تصمیم گرفتیم که دوره الکترونیکی PMP رو به زبان فارسی هم ارائه کنیم. تصمیم سختی بود، چون تهیه یه دوره الکترونیکی با کیفیت مناسب کار خیلی پر هزینه‌ایه.

در هر حال، الان حدودا داره سه ماه می‌شه که دارم روی طراحی دوره کار می‌کنم و فکر می‌کنم تقریبا تا یک ماه دیگه تموم بشه. بعد از اون ضبط ویدیوها شروع می‌شه و تو اون مرحله همزمان دو نسخه فارسی و انگلیسی از دوره تهیه می‌شه. فکر می‌کنم حدودا تو یک تا دو ماه بشه دوره رو کامل ضبط، ویرایش و منتشر کرد و صد البته، به تایید PMI رسوند.

به سبک معمول Management Plaza، می‌شه دوره رو قبل از انتشار با تخفیف سی درصدی پیش‌خرید کرد. این امکان به زودی برقرار می‌شه و خبرش رو اینجا منتشر می‌کنم.

 

پ.ن. مدت نسبتا زیادیه که مطلبی تو سایت ننوشته بودم و از این بابت خیلی‌ها نگران شده بودن. جای نگرانی نیست، من همچنان به نوشتن ادامه خواهم داد. فقط این مدت حجم کارهام خیلی زیاد شده بود و چند ماه آخر سال میلادی هم زمان برگزاری کنفرانس‌های PMI هست و علاوه بر کنفرانس بلژیک برای سخنرانی تو کنفرانس‌های آلمان، هلند و لهستان هم دعوت شده بودم، که همه این‌ها به شدت وقت می‌گیرن. الان دیگه وضعیت عادی شده.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

دوره الکترونیکی آمادگی آزمون PMP

ما احتمالا در آینده نزدیک یه دوره الکترونیکی آمادگی آزمون PMP تو Management Plaza تهیه کنیم. اگه تعداد علاقه‌مند کافی باشه، ممکنه همزمان نسخه فارسیش رو هم آماده کنیم. به همین خاطر تصمیم گرفتم از خواننده‌های سایت بپرسم که چه عده‌ای علاقه‌مند به این دوره هستن.

دوره مطابق دستورالعمل PMI معادل یه دوره کلاسی ۳۵ ساعته خواهد بود. البته ممکنه یه مقدار طولانی‌تر بشه. با این‌که دوره آمادگی آزمونه، ولی هدف اصلی آشنایی با استاندارد پم‌باک و یاد گرفتن جنبه‌های کاربردیش خواهد بود.

دوره از طرف Management Plaza منتشر می‌شه که R.E.P (موسسه آموزشی تایید شده) PMI هست. خود دوره هم تو PMI ثبت می‌شه و به تایید می‌رسه. به این ترتیب کسایی که دوره رو گذرونده باشن پیش‌نیاز آزمون PMP رو خواهند داشت. طراح و ارائه‌دهنده دوره هم من خواهم بود.

هزینه دوره یک میلیون و ششصد هزار تومن خواهد بود که می‌تونین اون رو ریالی پرداخت کنین. هزینه آزمون رو هم بعد خودتون باید به PMI پرداخت کنین و برای شرکت در آزمون به کشور دیگه‌ای مثل ترکیه و امارات برین.

خوب، ماجرا این بود. اگه علاقه‌مند هستین تو این فرم اعلام کنین.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

تاریخچه PRINCE2

چند روز پیش یکی از بنیانگذاران روشی که الان به عنوان پرینس۲ شناخته می‌شه، Colin Bentley، تاریخ کامل استاندارد رو که متاسفانه به اندازه کافی مستند نشده برام تعریف کرد. اینجا خلاصه‌ایش رو براتون نقل می‌کنم. البته بخشی از این تاریخچه تو بعضی کتاب‌ها وجود داره، ولی بعضی جاهاش بری من کاملا تازگی داشت.

ایشون همراه با چند نفر دیگه در IBM مدیر پروژه بودن. سال ۱۹۷۵ در IBM و بقیه شرکت‌ها روشی برای مدیریت پروژه وجود نداشت و عملا هرکسی برای خودش به شکلی شهودی پروژه‌ها رو مدیریت می‌کرد. همگی هم آدم‌های فنی بودن که بدون آموزش خاصی تو مدیریت پروژه این مسئولیت رو به عهده گرفته بودن. بالاخره این چند نفر با ایده ساخت یه استاندارد مدیریت پروژه IBM رو ترک می‌کنن و شرکت خودشون رو ثبت می‌کنن: Simpact.

ایده اولیه این بود که سه استاندارد به نام‌های PROMPT I و PROMPT II و PROMPT III به ترتیب برای سه سطح مدیریت تولید، مدیریت پروژه، و مدیریت طرح و استراتژی ساخته بشه. از این بین فقط استاندارد مدیریت پروژه PROMPT II تکمیل می‌شه و در سال ۱۹۷۹ شروع می‌کنن به ارائه استاندارد به شرکت‌ها. هزینه‌ استفاده از استاندارد برای هر شرکت سالی ۹ هزار پوند بوده. من تو چند سایت تبدیل ارزش پول چک کردم و متوجه شدم که این مبلغ معادل ارزش ۴۰ هزار پوند در حال حاضره.

 

یکی از مشتری‌های Simpact در همون سال‌ها CCTA بوده؛ یکی از موسسه‌های دولتی انگلستان. CCTA تصمیم می‌گیره که PROMPT II استاندارد رسمی دولت انگلستان در تمام پروژه‌های فناوری اطلاعات بشه، از جمله برای وزارت دفاع. به این ترتیب کار Simpact خیلی می‌گیره.

مدیرهای شرکت در سال ۱۹۸۰ اختلاف‌های زیادی با هم پیدا می‌کنن و در نهایت شرکت رو به یه شرکت کانادایی به اسم LBMS می‌فروشن. شرکت کانادایی هم چندان خوب با CCTA کنار نمیاد و به همین خاطر CCTA نهایتا نسخه‌ای از PROMPT II که در اختیارش بوده رو در سال ۱۹۸۹ با نام PRINCE منتشر می‌کنه. این اسم رو هم به عنوان مخفف عبارت PROMPT IN the CCTA Environment در نظر گرفته بودن. ولی باز هم اسم چندان به نظر جالب نمیومده و به همین خاطر مسابقه‌ای برای انتخاب اسم جدید می‌ذارن و پیشنهاد برنده این بوده که اسم PRINCE نگه داشته بشه، ولی به عنوان خلاصه PRojects IN Controlled Environments در نظر گرفته بشه.

تو این مرحله استاندارد پرینس یه مجموعه ۵ جلدی بوده به قیمت ۱۰۰ پوند و استفاده از اون هزینه‌ای نداشته (مثل الان). متودولوژی روی پروژه‌های نرم‌افزاری متمرکز بوده و به تدریج تقاضا برای روشی که تو پروژه‌های غیر نرم‌افزاری کاربرد داشته باشه زیاد می‌شه. تو این فاصله تغییر دیگه‌ای هم اتفاق می‌افته که من هنوز درست متوجه نشدم: یا استاندارد از CCTA به موسسه دولتی دیگه‌ای به اسم OGC منتقل می‌شه، یا CCTA به OGC تغییر نام پیدا می‌کنه. حالا در این مورد بعدا باید تحقیق کنم. به هر حال، نسخه جدید استاندارد در ۱۹۹۶ منتشر می‌شه و حالا دیگه محدود به پروژه‌های نرم‌افزاری نیست. البته OGC تهیه نسخه جدید رو به عهده شرکتی به اسم Duhig Berry می‌ذاره و بعد از مدتی که کار خوب پیش نمی‌ره مجبورشون می‌کنه که Colin Bently رو برای این کار استخدام کنن.

 

خوب، صحبت Colin Bently تا این‌جا بود. بعد از این‌جای داستان، استاندارد بازنگری کلی می‌شه و اسمش از PRINCE تبدیل می‌شه به PRINCE2. چند سال پیش هم مالکیتش از OGC منتقل می‌شه به یه مشارکت مدنی به اسم AXELOS که ترکیبیه از دولت انگلستان و یه شرکت خصوصی. الان هم که نسخه جدید در حال تدوینه و با این‌که برنامه هنوز تدقیق نشده، فکر می‌کنم تا حدود یک سال دیگه منتشر بشه. تمرکز اصلی تو نسخه جدید روی کاربردی‌تر کردن استاندارده.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)
بخش:
< newer older >